Dortmund - Ajax en de spelregels

Bijzondere spelregelmomenten bij Borussia Dortmund – Ajax

Bij de Champions League wedstrijd op woensdag 3 november tussen Borussia Dortmund en Ajax waren er twee in het oog springende momenten waarbij de arbitrage een hoofdrol speelde.

Het eerste moment was de directe rode kaart die Mats Hummels in de 29 minuut kreeg van scheidsrechter Michael Oliver na een forse sliding op Antony. Het had er alle schijn van dat die beslissing mede werd ingegeven door de reactie van Antony, die op bekende Braziliaanse wijze over de grasmat tolde en zwaar geblesseerd leek te zijn. Toen uit de herhaling bleek dat Antony eigenlijk amper geraakt werd, had menigeen verwacht dat de VAR zou ingrijpen en Michael Oliver zou vragen de beelden nog eens te bekijken. Nu zal er ongetwijfeld contact tussen beiden geweest zijn, maar het ingrijpen bleef uit en Michael Oliver bleef bij zijn beslissing ondanks dat hij gehoord zal hebben dat het contact wel meeviel. Als we de beelden nog eens bekijken dan is de zien dat Hummels met een behoorlijke snelheid in komt springen met een been gestrekt vooruit richting Antony en dat hij daarbij ook los van de grond is, dus zijn richting niet meer kan corrigeren. Zonder enige twijfel volgens de spelregels tenminste een onbesuisde actie, maar evengoed uit te leggen als een actie waarbij de veiligheid van de tegenstander in gevaar wordt gebracht, dus als een actie begaan met buitensporige inzet. Voor dat laatste koos Michael Oliver en aangezien de VAR volgens het VAR protocol alleen mag ingrijpen bij een duidelijke fout of een ernstig gemist voorval was het volkomen terecht dat een ingreep uitbleef. Overigens denk ik dat ook als Oliver voor een gele kaart gekozen zou hebben, de VAR niet zou hebben ingegrepen.

Het tweede moment was de strafschop die Ajax tegen kreeg nadat Jude Bellingham naar de grond ging in het strafschopgebied. Nadat Oliver had laten doorspelen kwam de VAR nu wel op de lijn en in de herhaling was te zien dat Mazraoui met zijn knie de voet van Bellingham raakte, die vervolgens graag naar de grond ging. Er vanuit gaande dat Michael Oliver deze aanraking gemist had, was de actie van de VAR te rechtvaardigen; maar dat het oordeel van beiden uiteindelijk een strafschop betekende voor Borussia Dortmund blijft wel discutabel. In de herhaling heeft het er alle schijn van dat Bellingham zijn voet wegtrekt zodat hij valt en dat dit niet komt door de aanraking. Maar kennelijk was het tijdsverloop tussen de aanraking en de val zo gering, dat de conclusie dat het hier om een schwalbe ging niet door de arbitrage getrokken werd. Het aardige is wel dat zelfs al had de scheidsrechter op basis van de beelden geconcludeerd dat er sprake was van een onvervalste Schwalbe er toch geen gele kaart meer getrokken zou zijn voor Jude Bellingham, aangezien de VAR daarvoor niet mag ingrijpen. Maar goed de scheidsrechter zag er geen schwalbe in en dan is de aanraking genoeg om vast te stellen dat Bellingham ten val is gebracht door zijn tegenstander en dat die overtreding daarmee een strafschop oplevert voor Borussia Dortmund.

Het blijkt maar weer dat zelfs op het hoogste niveau discussies en grensgevallen onvermijdelijk zijn.

Dick Visser

Doelgroepen: 

Bestand: