Jan Willem van Essen Zaalvoetbaltoernooi 2018

Printvriendelijke versieSend by email

Op zaterdag 6 januari jl. organiseerde de Scheidsrechtersvereniging Zwolle e.o. (SZO) voor de 38ste keer het Jan Willem van Essen zaalvoetbaltoernooi. Het Districtstoernooi zaalvoetbal van COVS District Oost. Van de 13 COVS-groepen uit District Oost, hadden zich er 11 opgegeven om mee te doen. Tijdens het Voorzittersoverleg van maandag 30 oktober 2017 werd de loting verricht voor dit toernooi, dat gespeeld werd in twee poules van 5 en 6 COVS-teams.

Sinds jaar en dag werd dit zaalvoetbaltoernooi georganiseerd in ’t Huiken te Elburg, maar daar kwam het bestuur steeds voor grotere bedragen voor de zaalhuur te staan. Er werd “een hengeltje” uit gegooid bij de voorzitter van v.v. KHC, waar we ook reeds twee keer onze Algemene Ledenvergadering hadden gehouden. Eind 2017 zou daar ook onze Kerstbingo worden gehouden. Op Sportpark “De Venen” in Kampen is ook een sporthal aanwezig. Wellicht dat we daar ons Jan Willem van Essen zaalvoetbaltoernooi zouden mogen organiseren. Vorig jaar lukte dat (nog) niet, maar in 2018 konden we met ons zaalvoetbaltoernooi daar wel terecht, waar we uiteraard graag gebruik van maakten. Dat had ook consequenties voor de dames van de catering van de SZO. De v.v. KHC wilde de lunch in eigen beheer houden, zodat we onverhoopt “afscheid” moesten nemen van de “smeerploeg” van Henk Schrik. Het bestuur vindt dit ook wel jammer, maar dat was nu eenmaal de consequentie. Volgens de voorzitter van de v.v. KHC, Tjibbe van Dijk, zou er geen zaalhuur in rekening worden gebracht. Dat gaf uiteindelijk toch de doorslag om ’t Huiken in Elburg te verlaten en te kiezen voor de KHC-hal te Kampen.

Vorig jaar ging het toernooi wegens extreme weersomstandigheden niet door, maar deze keer was het weer perfect en konden alle teams afreizen richting het sportpark van KHC Kampen, de nieuwe locatie voor dit jaarlijks terugkerende toernooi. Na een bakje koffie en de nodige nieuwjaarswensen werden de SZO spelers geïnstrueerd de kleedkamer op te zoeken door coach Henk “De Generaal” Maat en assistent-coach William Smit. Immers, de kraker tegen Deventer stond gelijk op het programma, dus een gedegen voorbereiding was noodzakelijk. De afgelopen jaren speelden we als SZO altijd mee in de onderste regionen en daar wilden we toch verandering in brengen. De weg naar boven wilden we inslaan, maar dan moesten er wel punten gesprokkeld worden. Maar wie moesten dat voor de SZO dan gaan doen? Hans van Bruggen als doelman en Tiemen de Boer, Mark van de Brug, René van der Elst, Robin van Gelder, Thomas de Gier, Vincent Smook en Kevin de Vries als veldspelers. Helaas konden we geen gebruikmaken van de voetbalkwaliteiten van Remco Jongman, want hij kon wegens familieomstandigheden niet aanwezig zijn.

Dan die eerste wedstrijd tegen Deventer. De focus werd gelegd op het houden van de nul en van daaruit kijken of we aanvallend iets konden brengen. Al snel bleek dat wij als SZO elkaar eenvoudig konden vinden en het balbezit was voornamelijk voor ons. En toen… ineens…. was het Thomas de Gier die met een magnifieke steekpass door de as onze spits Mark van de Brug alleen voor de doelman zette. Mark was wakker (hij had de nacht ervoor vanaf 3.00 uur ’s nachts  gewerkt voor zijn werkgever), want hij ramde de bal snoeihard in de touwen. Een dik verdiende 1-0 voorsprong! Deventer wilde zich niet laten kennen in deze IJsselderby en zocht daarna de aanval. Verdedigend kregen wij het moeilijker en zodoende besloten we de spreekwoordelijke bus voor de goal te parkeren. We moesten verdedigen voor wat we waard waren, want aanvallend konden we geen vuist meer maken. Deventer kreeg enkele opgelegde kansen om de gelijkmaker binnen te schieten, maar onze goalie speelde de wedstrijd van zijn leven. Op katachtige wijze wist hij elke bal te pareren en zo ontpopte hij zich tot onze “Bolle van Zwolle”. Op de bank was het billenknijpen, maar toen de zoemer ging en de tijd op was, stond nog altijd die 1-0 op het scorebord. De eerste overwinning was een feit.

In het verdere verloop van de poulefase ging het eveneens voortvarend. Onze blauw-rode shirts hadden wel iets weg van het Barcelona tenue, maar nu alleen het tikkie-takkie voetbal nog. Met prima veldspel wisten we diverse keren het net te vinden en werden achtereenvolgens Almelo en Doetinchem opzij gezet. Na drie wedstrijden in de poule stonden we alleen aan kop met de volle 9 punten, 0 doelpunten tegen en we waren zeker van het bereiken van de de kruisfinales. Een ongekende weelde, waar we vooraf absoluut voor getekend hadden. Enige smetje was gele kaart van Kevin, omdat hij geen timmermansoog bleek te hebben. Hij zag 3 meter afstand aan voor ongeveer 5 meter, maar de arbiter van dienst trapte hier niet in en schotelde hem resoluut de gele kaart. Hoe zou Kevin dat normaal dan doen met 9,15 meter? Het antwoord hadden we geen tijd meer voor, want we snelden ons naar de kantine, waar de dames van voetbalvereniging KHC een lunch verzorgden. Tijdens het nuttigen van de verschillende broodjes en de krotet die we voorgeschoteld kregen, bespraken we de wedstrijden nog even na. Ook moesten we vooruit kijken, want we waren er natuurlijk nog niet. De laatste wedstrijd in de poule tegen Zutphen was nog een formaliteit, maar Tiemen waarschuwde het hele team nog “pas op voor de middag dip”.

In de laatste wedstrijd van de poulefase tegen Zutphen veranderde onze aanpak. De vaste rotsen in het team kregen rust, zodat ook de spelers die wat minder minuten hadden gemaakt de kans kregen zich echt in de kijker te spelen. Zutphen stond op dat moment troosteloos onderaan met 0 punten, waardoor wij op voorhand al dachten deze wedstrijd ook wel even winnend af te sluiten. Dit liep toch net even anders dan gedacht. Zutphen speelde fel, maar correct en wij hadden moeite met het spel van de Zutphenaren. De kroketten waren blijkbaar nog niet gezakt en de geoliede machine van voor de lunch bleek toch niet meer zo soepel te draaien. Deze wedstrijd verloren we met 2-1 en we zakten direct een plaats in de eindstand, omdat Deventer uiteindelijk ook op 9 punten eindigde in de poule maar dan met een beter doelsaldo. Aan de andere kant was deze teleurstelling ook wel even goed, want nu stonden we als team weer met beide benen op de grond. De volle focus stond nu op de kruisfinale tegen Nijmegen.

Arnhem coach Joop Visser zag zijn droomfinale al voor zich, Arnhem – Nijmegen. Wij zagen een andere droomfinale, de strijd om de IJssel tussen Zwolle en Deventer. Hiervoor moesten wij natuurlijk eerst Nijmegen zien te verslaan. Een jonge en frisse ploeg met een aantal technische voetballers en een hele mooie spelersvrouw op de tribune (maar dat geheel terzijde). In een gelijkopgaande strijd wisten beide ploegen éénmaal te scoren, maar toch kregen we het in de slotfase nog even moeilijk. Onze verdediger Tiemen “betonblok” de Boer gunde een aanvaller van Nijmegen geen ruimte en hij zette hem met een professionele schouderduw aan de kant. Echter, de leidsman vond de schouderduw eerder amateuristisch en bestrafte Tiemen met een gele prent en dus een twee minuten tijdstraf. Met een man minder moesten we de 1-1 over de streep zien te trekken. Door een snelle tactische zet van onze coach Henk Maat bleven alle spelers achter de bal en kreeg Nijmegen geen kans meer tot scoren, shoot-outs moesten de beslissing brengen. Nijmegen begon aan de shoot-out, maar onze sluitpost bleek een ware plaag voor de voetballers uit Nijmegen. Hans ranselde de eerste uit de goal, waarna Robin ook zijn shoot-out miste. Hans stopte ook de tweede en gelukkig was het Thomas die wel raak schoot voor de SZO. De derde poging van Nijmegen kon al de beslissende zijn en ook hier kwam Hans als winnaar uit de strijd. We hadden de loterij gewonnen en we stonden in de FINALE!!

Onze droomfinale kwam uit. Deventer won van Arnhem, waardoor er een herhaling kwam van onze openingswedstrijd. Al snel kwamen we op een 1-0 voorsprong door een zeer fraaie aanval. Mark gaf een voorzet vanaf de rechterkant en deze belandde precies op het hoofd van Thomas. Hij wist met een simpele knikbeweging de doelman te verschalken, waardoor onze spreekstalmeester Fred Mulder de stand op het scorebord moest aanpassen. Maar Deventer voerde de druk op en wij werden in het nauw gedreven. Enkele goede reddingen van Hans bleken slechts uitstel van executie te zijn, want de technisch vaardige nr. 5 van Deventer kon met enkele passeerbewegingen zo door onze verdediging snijden. Daarna een balletje breed en de bal weer terug en de bal kon in een leeg doel binnengetikt worden. 1-1 met nog maar beperkte tijd te gaan. Deventer wist ondanks enkele goede kansen het net niet meer te vinden. Maar toen, de laatste minuut van de officiële speeltijd, kreeg Kevin de bal in zijn voeten halverwege de speelhelft van Deventer. Zonder na te denken vuurde hij de bal op het doel van de Deventer doelman af, de bal zeilde in de richting van de rechterbovenhoek. Dit kon niet anders dan een doelpunt worden, het publiek begon te schreeuwen, de technische staf ging staan en de scheidsrechter wilde zijn boekje al pakken om een doelpunt te noteren, maar toen…………… De keeper van Deventer had de bal klemvast. Afgelopen, 1-1 eindstand en weer moesten shoot-outs de beslissing brengen. Henk had hetzelfde drietal aangewezen voor de shoot-outs. Robin begon en hij knalde de bal zo hard als hij kon de goal in. Deventer had blijkbaar goed bestudeerd wat Hans deed als doelman bij de shoot-outs in de kruisfinale, want met een simpel schot werd hij op het verkeerde been gezet en belandde de bal door zijn benen in het doel. Thomas was onze tweede man, maar hij schoot de bal vol op het lijf van de doelman. Hans moest de bal stoppen om de score gelijk te houden, maar een identieke actie als bij de eerste poging zorgde dat de tweede voor Deventer ook binnen ging. Onze laatste man was Mark die dus moest scoren om ons in de race te houden. Hij kwam aanlopen, haalde aan en boem….. op de vuisten van de doelman. De shoot-outs werden gewonnen door de mannen uit Deventer en daardoor mogen zij zich de winnaars van het Jan Willem van Essen zaalvoetbaltoernooi 2018 noemen.

Een prachtige tweede plaats werd behaald door onze mannen. Een prestatie om trots op te zijn en waar we zeker inspiratie uit kunnen putten voor het veldvoetbaltoernooi in Voorst, later dit jaar. Via deze weg nogmaals dank aan het bestuur voor de voortreffelijke organisatie, de mensen van KHC Kampen voor de lunch en het beschikbaar stellen van de locatie en natuurlijk de scheidsrechters die alle wedstrijden in goede banen moesten leiden, want er is niets zo moeilijk als een stel van de gekke voetballende scheidsrechters in het gareel te houden.

Na afloop werden de prijzen uitgereikt door de secretaris van de SZO, Jan Lahuis, daarbij geassisteerd door bestuurslid Hans van Bruggen, Hans van der Veen, erelid van de SZO en voormalig voorzitter, en erelid Klaas Muis, die – door de afwezigheid wegens ziekte van erevoorzitter Jan Wissink – de sportiviteitsprijs zou uitreiken.

De secretaris maakte de prijswinnaars 11 tot/met 5 bekend. Hans van Bruggen bedankte uiteraard de scheidsrechters, de mensen van de EHBO en de v.v. KHC voor de uitstekende lunch en het beschikbaar stellen van de accommodatie.

Erelid Hans van der Veen reikte de “beker met de grote oren” uit aan de winnaar, de Deventer Scheidsrechtersvereniging e.o..

Erelid Klaas Muis reikte de sportiviteitsbeker de “Piet de Vos Fair Play Bokaal” uit aan de Deventer Scheidsrechtersvereniging e.o.

De eindstand luidde als volgt.

1.    Deventer                                                                7.    Winterswijk

2.    Zwolle                                                                    8.    Enschede

3.    Arnhem                                                                 9.    Hengelo

4.    Nijmegen                                                             10.     Almelo

5.    Apeldoorn                                                            11.     Zutphen

6.    Doetinchem

Winnaar Piet de Vos Fair Play Bokaal de Deventer Scheidsrechtersvereniging e.o.

De KHC-hal is reeds weer vast gelegd voor volgend jaar wanneer het Jan Willem van Essen Zaalvoetbaltoernooi op zaterdag 5 januari 2019 weer op het programma staat.

Doelgroepen: 

Zichtbaarheid: 

Openbaar

Bestand: