Vroeger waren voetbal en rugby eigenlijk één en hetzelfde spel. In dit artikel leg ik uit hoe deze twee populaire sporten zijn ontstaan uit een ruige traditie in Groot-Brittannië en waarom ze uiteindelijk besloten om elk hun eigen weg te gaan. Zoals het bij veel dingen gaat is het een verhaal over verschillende ideeën over wat sport precies moet zijn.
De Chaos van het Begin
In de 19e eeuw bestonden er nog geen vaste regels voor 'football'. Elke school en elk dorp speelde het anders. Op de ene plek mocht je de bal met je handen dragen en was het spel erg ruig, terwijl ze op andere plekken juist liever alleen de voeten gebruikten. Dit zorgde voor veel gedoe als teams tegen elkaar wilden spelen; ze moesten soms urenlang discussiëren over welke regels die dag zouden gelden.
De Eerste Afspraken in Cambridge
Zoals deze nu nog bestaan bestond zeker in het Victoriaanse Groot Brittannië in de 19e eeuw een kostschoolstructuur waar de zonen van gegoede burgers en de adel hun middelbare schooltijd vol maakten. Op die kostscholen werd al volop sport bedreven. In 1848 probeerde een groep scholen in Cambridge, voor het eerst om duidelijke afspraken te maken. Deze regels leken al veel op het moderne voetbal: ze legden de nadruk op het trappen van de bal en verboden het vasthouden van tegenstanders. Maar het bleef een lastig compromis wat vaak uitliep op meningsverschillen gedurende de wedstrijd met alle gevolgen van dien.
Sommige scholen, zoals de Rugby School, vonden namelijk dat het dragen van de bal en het stevige fysieke contact juist bij de sport hoorden. Voor hen was het spel een manier om moed en mannelijkheid te tonen. Ze vonden de nieuwe, 'schonere' regels maar tam en saai.
De Grote Splitsing in 1863
In 1863 kwam een grote groep clubs samen in Londen om de Football Association (FA) op te richten. Ze wilden één set regels voor iedereen. De belangrijkste discussie ging over twee dingen: mocht je met de bal in je handen rennen, en mocht je je tegenstander tegen de schenen schoppen (wat toen 'hacking' werd genoemd)?
De meerderheid stemde tegen het rennen met de bal en tegen het schoppen op de schenen. Dit was voor de aanhangers van de rugbystijl onacceptabel. Zij vonden dat de sport hiermee zijn karakter verloor. De club Blackheath stapte direct uit de bond, en vele anderen volgden hun voorbeeld. Kortom, het Schisma was ook hier geschiedt.
Twee Verschillende Sporten
Vanaf dat moment waren er officieel twee sporten. In 1871 richtten de rugbyclubs hun eigen bond op, de Rugby Football Union (RFU). Hierdoor werden de verschillen definitief vastgelegd in de regels. Ondertussen is Rugby ook weer gesplitst want we kennen al een hele tijd Rugby Football en Rugby League
Belangrijkste verschillen tussen Voetbal en Rugby Union qua regels
|
Onderdeel |
Association Football (ofwel ons voetbal) |
Rugby Union Football |
| Handen | Verboden (behalve voor de keeper). | Rennen met de bal in de hand mag; passen mag alleen achteruit. |
| Contact | Heel beperkt; geen geweld toegestaan. | Heel fysiek; je mag de tegenstander tackelen en vasthouden en nog wat meer. 😁 Ze zijn verre van kleinzerig. |
| Punten | De bal in het net schoppen. | De bal op de grond drukken achter de lijn (try) of tussen de palen trappen boven het dwarslat! Er onder telt niet |
| De Bal | Rond (om goed te kunnen rollen). | Ovaal (om makkelijk vast te houden). |
| Aantal Spelers | 11 waarvan 1 als doelverdediger | 15 zonder doelverdediger |
| Straffen |
Vrije schoppen en strafschoppen, vermaningen, gele en rode kaarten. Er is een vaste strafschopstip en de vrije schop is altijd op de plaats van de overtreding. |
Strafschop (kan overal op het veld), scrum, gele kaart is altijd 10 minuten straftijd (bankje!), rode kaart. 2x geel zoals in voetbal, maar aanvulling mag dan na 10 minuten. De scheidsrechter kan bij bijvoorbeeld commentaar de penalty meerdere keren 10 meter opschuiven. |
| Scheidsrechters | Veld scheidsrechter en 2 assistenten | Zoals bij voetbal |
| VAR | Ja, in topcompetities | Idem en..de uitvinders van de VAR ( hier de TMO) + bodycams! |
En het verschil tussen de Rugby vormen
|
Onderdeel |
Rugby Union |
Rugby League |
| Handen | Rennen met de bal mag; passen mag alleen achteruit. | Idem |
| Contact | Na een tackle volgt bijna altijd het “grondgevecht”; de Ruck | Bestaat niet, na een tackle wordt losgelaten en de bal met de voet achterwaarts gespeeld en gaat het spel verder. |
| Maximaal aantal tackles | Onbeperkt | Score binnen 6 tackles anders gaat het balbezit naar de tegenstander. |
| Punten |
Try 5 Conversie 2 Penalty kick 2 Drop goal 2 |
Try 4 Conversie 2 Penalty kick 2 Drop goal 1 |
| Bal over zijlijn | Line-Out (inworp) | Scrum |
| Aantal Spelers | 15 zonder doelverdediger | 13 zonder doelverdediger |
| Straffen | Strafschop (kan overal op het veld), scrum, gele kaart is altijd 10 minuten straftijd (bankje!), rode kaart. 2x geel zoals in voetbal, maar aanvulling mag dan na 10 minuten. | Hetzelfde plus “on report” waarbij de overtreding een review heeft na de wedstrijd. (op topniveau) wat Union ook kent. |
| Scheidsrechters | Zoals bij voetbal | Idem |
| VAR | Ja, op topniveau + bodycams | Idem |
Wat we er nu nog van merken
Door deze scheuring kregen beide sporten een eigen karakter. Voetbal werd een spel van behendigheid en snelheid dat over de hele wereld populair werd, mede omdat je er weinig spullen voor nodig hebt. Rugby, ongeacht de vorm, bleef een sport van kracht, strategie en diep respect voor de tegenstander. Hoewel ze ooit als hetzelfde spel begonnen, hebben de keuzes uit de 19e eeuw ervoor gezorgd dat we vandaag de dag kunnen genieten van twee totaal verschillende, maar even prachtige sporten.
Wat helemaal de mist in gegaan is? Het respect voor de scheidsrechters. Waar dat bij Rugby de normaalste zaak van de wereld is, weten we allemaal zelf wel hoe het op onze niveaus helaas gesteld is.
Wie zei ooit: Rugby is een sport voor wilden gespeeld door heren en voetbal is een sport voor heren gespeeld door wilden?